عديده گرديد ، آخر ترك همه را گفته و در تهران متوطن و مقيم گرديد ، و بالاخره در ماه شعبان سنه 1358 هزار و سيصد و پنجاه هشت چنان‌كه در صفحه مذكوره « نابغه » فرموده - مطابق ( عقرب - قوس ) ماه برجى - در گيلان و تنكابن وفات كرد . و يكى از فرزندان او محمد منصورزاده بوده كه در « روزنامه اطلاعات . س 29 ش 8531 - 26 ر 8 ر 33 » اعلان مجلس فاتحهء او نوشته شده . در « ماهنامه وحيد . س 7 » در چند شماره شرح احوال او نوشته شده و از آن جمله در شماره 12 ( كه شماره مسلسل 84 باشد ) و بالاخره وفات او را در روز نوزدهم شعبان سال 1357 در بيمارستان امريكائى رشت و قبرش را در گورستان سليمان داراب نزديك رشت نوشته « 1 » . * ( 1351 - تولد ميرزا ابو طالب ، عارف سمنانى ) * وى فرزند مرحوم حاج آقا ( آقا سيد حسن ) بانى مسجد سلطانى سمنان ، و خود از عرفاء عظيم‌الشان بوده ، و بطورىكه در « تاريخ قومس : 408 » نوشته در اين سال در سمنان

--> ( 1 ) نويسنده مقالات يادشده فاضل گرامى آقاى غلامرضا كيوان سميعى كرمانشاهى است . نيز رجوع شود به « مؤلفين كتب چاپى 3 : 694 » . و براى اطلاع كامل از احوال و عقائد و آراء صاحب عنوان بهترين مأخذ همان آثار فراوان چاپ شده او است كه در جابه‌جاى آنها مطالبى از اين دست ذكر نموده و علاوه در مقدمه « كنوز الفرائد » به عربى و در مقدمه « تفسير كيوان » به فارسى متعرض شده است ، و از تفسير مذكور چهار جلد بطبع رسيده از آغاز قرآن كريم تا آخر سوره مائده و تاريخ اتمام طبع جلد چهارم تفسير سال ( 1356 ) قمرى است و گويا پس از اين تاريخ ديگر چيزى از آثار كيوان چاپ نشده . حدود بيست جلد تأليفات صاحب عنوان عموما بهمت و هزينه خود او طبع و برايگان توزيع شده و در اين اواخر با هر نسخه تصوير خود را هم ضميمه نموده است . م .